Sinds kort heb ik me voor de tweede keer aangemeld bij Hyves. Mijn eerste account had ik een hele poos geleden afgesloten, omdat mijn echte vrienden toch niet op Hyves zaten en omdat ik het net niks vond, dat Hyves. Maar zo langzamerhand is ook 30+ te vinden op Hyves, dus toen twee oude studievriendinnen zich erover verbaasden dat ik nog niet op Hyves zat, heb ik me toch maar weer aangemeld. Soms is Hyves een leuke aanvulling op IRL (In Real Life)-vriendschappen. Even de foto's bekijken van het nieuwe huis van vriendin A die niet naast de deur woont, of lezen dat vriendin B ook verzot op Gooische Vrouwen is.
Bij veel collega's lees ik dat men het maar niks vindt "sociaal doen op internet". Men geeft de voorkeur aan sociaal doen tijdens de koffietafel of aan de borrel. Aan de ene kant snap ik dat best. Eerlijk gezegd verbaas ik me er soms ook over waar sommige mensen al die tijd vandaan halen om sociaal te doen op internet. Dan kom ik bij Ning, Facebook en Hyves alle bibliobloggers tegen en zijn ze overal vrienden van elkaar en reageren ook nog op elkaar. "Zouden ze de deur nog weleens uit komen?" vraag ik me dan af. Of zoals Digitale Uitdaging zich over Rob Coers afvraagt: "Zit die man altijd achter z'n computer?"
Maar om met dit soort gedachtes sociale netwerken meteen maar overboord te gooien, gaat me veel te ver. Er is een andere kant aan sociale netwerken en bovendien ben ik er ook te nieuwsgierig voor. Ik zit ook het liefst met mijn vriendinnen aan de koffietafel te leuten. Maar er zijn heel veel praktische bezwaren waardoor dat vaak niet lukt. Druk, werk, kind dat middagdutje moet doen, afstand etcetera. Dan is het toch erg handig om even contact te hebben via Hyves. En denk eens aan al die mensen die niet of minder mobiel zijn. Voor hen kan sociale netwerken echt een uitkomst zijn om contact met de wereld te hebben.
Sociale netwerken omtrent een bepaald onderwerp vind ik ook een uitkomst. Zelf ben ik bij beide zwangerschappen van mijn kinderen lid van een forum geworden: de april2002moeders en de september2004mamas. Heerlijk uitgebreid kletsen over onze roze wolken, angstjes, praktische zaken omtrent babydingen etcetera, zonder dat ik daar de hele dag mijn omgeving mee lastig viel. Het september2004mamaforum bestaat nog steeds en af en toe zien we elkaar ook IRL. Dat zijn dus vrienden die ik eerst via internet kende en nu in het echt: net andersom dus. Omdat we op een forum schrijven, kan ik hen ook lastig vallen op de meest onmogelijke tijdstippen.
Ik heb Dizzie ook nog even bekeken: een goed voorbeeld van een sociaal netwerk omtrent een bepaald onderwerp. Zeker iets om in de gaten te houden.
Tot zover eerst. Later ga ik nog in op sociale netwerken en de bibliotheek.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Ter verduidelijking voor ieder die dit leest: als je die sociale netwerken niets vindt voor jezelf, dan betekent dit nog niet dat je ze als (bibliotheek)professional kunt negeren. Ik denk dat het enorm belangrijk is om te weten wat er in die netwerken omgaat en wat voor mensen daarin 'rondhangen'. En net wat je zegt Meerjam, ook 30+ tot 60+ is er te vinden. Dat is toch onze vollledige doelgroep?
En inderdaad lijkt het voor de buitenwacht een hechte incrowd, die bloggersscene. Vooral voor de mensen die aan de kant staan en niet participeren in de discussie. Maar dat is ieders keuze natuurlijk.
Ik ben benieuwd naar je post over sociale netwerken en bibliotheken!
Een reactie posten